VII Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu 2007
18-29 sierpnia 2007
- 18, 19 sierpnia /Sobota, Niedziela/ - Teatr Derevo
- 21 sierpnia /Wtorek/ - Teatr Jack & Joe
- 23 sierpnia /Czwartek/ - Wrocławski Teatr Pantomimy
- 25 sierpnia /Sobota/ - Dos a deux
- 27 sierpnia /Poniedziałek/ - Teatr Do
- 29 sierpnia /Środa/ - Teatr Shkidy Clown Mim
Warsztaty poprowadzili
Gregg Goldston, Alexey Merkushev, Ewelina Ciszewska
Teatr Derevo
18, 19 sierpnia 2007, sobota niedziela, godz. 19.00
Korzenie teatralnej grupy DEREVO, która osiadła kilka lat temu w Dreźnie, sięgają rosyjskiego teatru awangardowego. Założyciel Dereva - Anton Adasinskiy pracował w słynnym teatrze klaunów Licedej. Niedługo potem stał się jednym ze współtwórców Awii - grupy awangardowych muzyków i aktorów leningradzkich. W 1988 roku Adasinski założył Studio Derevo, które zyskało sobie rozgłos w całej Europie - m.in. zdobywając wiele prestiżowych nagród teatralnych. Derevo to nowoczesny zespół łączący pantomimę, taniec współczesny, butoh, rosyjską awangardę, komedię dell' arte, klaunadę, performance, physical theatre i happening. Teatr pięknych scenicznych obrazów o niezwykłej plastycznej urodzie. Nieodmiennie, przez lata istnienia teatru, Derevo wyraża myśli, uczucia i emocje poprzez fizyczny ruch i sztuki plastyczne. Istota systemu wypracowanego przez Derevo nie zmienia się, rozwija się natomiast i dąży do perfekcji.
Islands in the stream
Mistrzostwo i oryginalność scenicznego języka Dereva wyrażają się już w sposobie w jakim ci aktorzy ukazują swoją rekcja na "strumień". Spektaklowi towarzyszy nieustanny dźwięk wody, która wciąż słychać, choć jej nie widać.
Ten dźwięk przenika ciała aktorów, rzeźbi ich twarze.
Precyzja, z jaką artyści budują swoje opowieści, harmonia ruchu, barwy scenografii, kostiumów, klimat zbudowany z powidoków, z mgieł, z lekko drgających fal na powierzchni sceny tworzy uwodzicielskie złudzenie, że oto znaleźliśmy się na brzegu morza, wśród ludzi, których zwykle tam spotykamy. W falach tego morza aktorzy brodzą, pływają, tańczą, po morzu pływają statki spacerowe, żaglówki, parowce. O taflę wody uderzają mewy, nim uniosą się w powietrze. Pluskają ryby, po płyciznach przechadzają się kraby.
Dziesiątki obrazów, epizodów, które wyłaniają się z fali, i które pod dotykiem fali znikają - to praca ludzkich ciał, rozkwitających w tej opowieści, rozwijających się w ruchu, by za chwilę zwinąć się, ponownie skupić... Nabrać sił do nowego życia, zacząć wszystko od początku.
Wyspy szczęśliwe, nieznane, bezludne, ruchome, tajemnicze.
Pamiętajmy jednak, że żaden człowiek nie jest wyspą. Bywa się nią tylko nim dojdzie do spotkania z kimś drugim. Z kim przejdziemy się brzegiem wody albo obejrzymy wschód słońca... nim nie wrzucimy listu w butelce do morza...
Teatr "Jack & Joe"
21 sierpnia 2007, wtorek, godz. 19.00
The Office
Biało niebieski świat, tańczące ściany, spadające z nieba przedmioty, diamentowe łańcuchy, malowidła, ożywające przedmioty, ludzie i przelatujące nad ich głowami duchy - wszystko to składa się na fantastyczny świat Jack'a i Joego.. To świat ich marzeń, pragnień i fantazji pozostający w opozycji do ich rzeczywistego zawodowego życia, The Office to realistyczna parodia współczesnego świata, w którym tkwią Jack i Joe.
Szaleńczy rytm dnia codziennego i wynikające z niego stłumienie ludzkich potrzeb są przekleństwem nowego wieku. Jack i Joe w Biurze (The Office) pokazują nam drogę ucieczki, pomagając odnaleźć dar, który każdy z nas posiada. Dar, który pozwoli odnaleźć nam na nowo sens życia w zgodzie z naturą, innymi ludźmi i całym światem.
Spektakl "The Office" to także wielki powrót Adriano Milani (Joe) i Alexeja Merkusheva (Jack), którzy po wielu międzynarodowych doświadczeniach zarówno w pracy z rosyjskim zespołem Derevo, jak i własnych poszukiwaniach artystycznych, znów występują razem.
Jak wszystkie tych artystów, także The Office poprzez nasuwające wiele skojarzeń obrazy, otwiera nam świat swobodnej fantazji, odświeżającą kuracją dla naszej świadomości, poprawiającą - jak chcą autorzy - jakość naszego codziennego życia.
Produkcja Jack and Joe Theatre (2004) we współpracy z Comune di Greve w Chianti, Associazione Microscena i Associazione II Laboratorio
Występują Adriano Miliani i Alexej Merkouchev we własnej reżyserii
Czas trwania spektaklu 60
Wrocławski Teatr Pantomimy
23 sierpnia 2007, czwartek, godz. 19.00
Science Fiction
Spektakl Wrocławskiego Teatru Pantomimy to opowieść o upadku cywilizacji, której głównym bohaterem jest Konstruktor. Wcielając się w tę rolę, powraca na deski teatru po 20 letniej przerwie Jerzy Kozłowski, gwiazda Pantomimy Henryka Tomaszewskiego, niedościgły mistrz epizodu. To on jest osią tragikomicznej akcji budowanej pełnymi wyrazu, groteskowymi gagami przez grupę ucharakteryzowanych, humanoidalnych robotów... Obserwujemy dziesiątki następujących po sobie etiud, często brawurowych popisów aktorów Pantomimy... Na naszych oczach rozgrywa się dramat jego męczarni Konstruktora, dogasania, śmierci, co prawda zanurzony w konwencji absurdu, pozostaje jednak gorzką metaforą. Rodzajem teatralnego science fiction, sceniczną refleksją nad współczesnością i odczłowieczonym światem, który może się z niej wyłonić. Nad uniwersalnymi problemami, władzy, przemijania i nieuchronnej śmierci. Wizję reżyserską i choreograficzną Katarzyny i Aleksandra Sobiszewskich dopełnia świetna scenografia i kostiumy w większości przygotowane przez Leszka Frydryszaka przy współudziale Darka Orwata. Oprawę muzyczną stworzył Jacek Aumuller.
Wrocławski Teatr Pantomimy
Unikatowy w skali światowej, autorski teatr pantomimy Henryka Tomaszewskiego.
Powstał w 1956 r. jako Studio Pantomimy przy Państwowych Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu. Kierownictwo Studia to: Henryk Tomaszewski (kierownik artystyczny), Adam Baron [Andrzej Barski](sprawy literackie) i Bogusław Danielewski (administracja i sprawy organizacyjne). Pierwszy zespół artystyczny tworzyli głównie aktorzy i tancerze, m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ałła Laskowska, Irena Szymkiewicz, Stanisław Brzozowski, Jerzy Fornal, Zdzisław Kapuściński , Anatol Krupa, Janusz Pieczuro. I Program (prem. 4 XI 1956) był składanką etiud pantomimicznych wg scenariusza, w reżyserii i choreografii H. Tomaszewskiego. Poprawiona wersja "Płaszcza" z II Programu przyniosła teatrowi pierwsze nagrody na VI Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie (maj 1957r.) - I nagroda i złoty medal dla zespołu za mimodram "Płaszcz" oraz I nagroda i złoty medal dla Henryka Tomaszewskiego za rolę Akakiusza.
1 I 1958 nadano statut organizacyjny zespołowi H. Tomaszewskiego i przekształcono Studium w teatr zawodowy. Prezydium Rady Narodowej m. Wrocławia przyznało dotację i zmieniło nazwę na Miejski Teatr Pantomimy we Wrocławiu. 26 I 1959r. uchwałą Prezydium Rady Narodowej m. Wrocławia teatr zostaje upaństwowiony pod nazwą Wrocławski Teatr Pantomimy. W statucie zapisano kierownictwo artystyczne H. Tomaszewskiego sankcjonując w ten sposób autorską formułę teatru. WTP od początku tworzony był wyobraźnią i wrażliwością jednego twórcy. Podporządkowywali się mu także scenografowie, a współpracował z najwybitniejszymi polskimi artystami Jadwigą Przeradzką i Aleksandrem Jędrzejewskim, Zofią de Ines, Władysławem Wigurą, Franciszkiem Starowieyskim, Krzysztofem Pankiewiczem, Andrzejem Majewskim, Kazimierzem Wiśniakiem. Już w I Programie można było znaleźć cechy charakterystyczne dla tego teatru: zespołowość, znacząca rola oprawy plastycznej i muzycznej, kanwa literacka, wielokierunkowe poszukiwania formalne. Poszukiwania te zmierzały w zupełnie innym kierunku, niż powszechna wtedy konwencja francuskiego mimu czystego. Od początku miał to być t e a t r. Pierwsze lata jego istnienie i pierwsze programy to czas intensywnych eksperymentów artystyczno-technicznych: teatr wschodni, tradycyjna pantomima francuska, teatr ludowy, commedia dell`arte, prymitywizm, średniowieczne misteria i niemy film. H. Tomaszewski penetrował rozległe obszary kultury i estetyki, szukając inspiracji w mitach, literaturze, plastyce, muzyce, psychologii, źródłach i formach teatru, a także w istocie ruchu. W l. 60-tych powstają mimodramy perfekcyjnie łączące umiejętności techniczne zespołu z refleksją inscenizatora: "Ziarno i skorupa" (`61), "Labirynt" (`63), "Suknia" (`66), Ruch (`66). Protagonistami zespołu byli wówczas: Stanisław Brzozowski, Paweł Rouba, Janusz Pieczuro, Jerzy Kozłowski, Andrzej Szczużewski, Leszek Czarnota. Rozwój WTP następuje w kierunku pełnospektaklowych widowisk o bogatej scenografii i oprawie muzycznej, o jednolitej strukturze dramatycznej. Etap ten rozpoczyna w 1970 r. "Odejście Fausta". Powstają spektakle uznane za szczytowe osiągnięcia WTP "Menażeria cesarzowej Filissy", "Przyjeżdżam jutro", "Hamlet-ironia i żałoba", "Rycerze króla Artura".
Główne role kreują: Danuta Kisiel, Ewa Czekalska, Urszula Hasiej, Czesław Bilski, Marek Oleksy, Zbigniew Papis, Janusz Pieczuro, Jerzy Reterski, Krzysztof Szwaja
Przy teatrze działa studio przysposabiające przyjętych do zespołu do zawodu mima. Teatr wykształcił wielu znakomitych artystów, którzy prowadzą teraz swoje teatry, zajmują się pracą pedagogiczną w kraju i poza granicami: m. in. Elżbieta Jaroszewicz, Ewa Czekalska, Paweł Rouba, Stanisław Brzozowski, Stefan Niedziałkowski, Jerzy Kozłowski, Marek Oleksy, i obecny dyrektor WTP Aleksander Sobiszewski.
WTP występował ze swoimi spektaklami na całym świecie, od Hiszpanii po Japonię, od krajów skandynawskich po Australię, Meksyk i Wenezuelę.
Zespół brał także udział w spektaklach realizowanych w innych teatrach (np. La Scala w Mediolanie, Opera w Lipsku, teatry w Polsce, Niemczech, Skandynawii).
WTP był laureatem wielu nagród, H. Tomaszewski szczególnie cenił dwie z nich: złoty medal Swedish Dance Association, Sztokholm `63 r i Złota Gwiazda (Etoile pour recherche corporelle) zdobytą na VIII Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Paryżu w listopadzie 1970 roku.
O WTP nakręcono filmy dokumentalne w kraju i za granicą, rejestrowano także spektakle dla potrzeb Teatru TV ("Spór", "Kaprys", "Tragiczne gry"), BBC, TV włoskiej, duńskiej, norweskiej.
Od września 1998 dyrektorem WTP, był Kazimierz Janusz Doniec. Pełniąc obowiązki dyrektora realizował koncepcje artystyczne i repertuarowe Henryka Tomaszewskiego.
Od lipca 2003 roku Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Teatru jest Aleksander Sobiszewski . Uczeń Mistrza. Aktor - mim Pantomimy Tomaszewskiego od dwudziestu lat. Stworzył znaczące kreacje postaci scenicznych np. Pucka w "Akcji-Sen Nocy Letniej" czy Jaua w "Kaprysie". Również tworzył porywające sceny np. Tango w "Tragicznych Grach". Od 1997 roku jako scenarzysta i reżyser realizuje w Teatrze Pantomimy, w ramach Sceny Alternatywnej "Walium", własne spektakle "Czarna Babka" oraz "Parada Atrakcji czyli umarli się nie myją".
Aktualnie w repertuarze Teatru znajdują się spektakle: "Małpy", "Science Fiction", "Dusioł" , "Niewiarygodne przygody M. Koziołkiewicza" oraz najnowsze przedstawienie "Śmierć w Wenecji"
Teatr Dos a Deux
25 sierpnia 2007, sobota, godz. 19.00
André Curti i Artur Ribeiro, artyści brazylijskiego pochodzenia, od wielu lat mieszkający we Francji, rozpoczęli swój trening teatralny w Sao Paulo i w Rio de Janeiro. Później uzupełnili go tańcem, pantomimą i stepowaniem. We Francji współpracują zarówno z zespołami stricte teatralnymi jak i z teatrami tańca, żeby wymienić choćby: "A Fleur de peau", "Graal théâtre", "Serge Poncelet", "Les Odes Bleues..."
Saudade
Saudade jest tym co pozostaje, gdy wszystko inne umiera. Etymologia słowa to połączenie soledade i saudacao, samotność i pozdrowienia tych, którzy odchodzą i tych, którzy się spotykają.
"Nic nie jest intymniejsze niż woda, nic bardziej porywające niż jej nurt, nic bardziej uniwersalne niż źródło"
Dwaj reżyserzy a zarazem aktorzy tego przedstawienia, Artur Ribeiro i Andre Curti, artyści wielkiego talentu i wrażliwości mają zdolność całkowitego zatopienia nas w szczególnym świecie ludzkich uczuć.
Opowiadają historię mieszkańców samotnej wysepki na środku błękitnego oceanu, którzy prowadzą prosty, niemal pierwotny żywot. Pewnego dnia matka, niepokojąc się o przyszłość syna, postanawia sprowadzić mu żonę z odległego kraju.
Trójka bohaterów nie bez trudu tworzy wspólną przestrzeń życiową. Pozornie nic jest w stanie zniszczyć tej równowagi, ufundowanej na prastarych, pierwotnych fundamentach.
A Jednak pewnego dnia, nie wiadomo, kiedy i jak to się stało, woda otaczająca ich osobny świat wysycha. Powoli w ich życie wkracza chaos zakłócając naturalny porządek ich bytowania. Nie mając wystarczającej ilości pożywienia muszą opuścić swoją siedzibę, udać się gdzieś gdzie będą mogli znaleźć środki do życia. Ta podróż zabiera ich daleko od domu, od tego, w czym trwali i do czego przywykli. Podróż jest długa, ma swoje przesłania, znaki do odczytania, swoje pułapki, zmusza ich także do konfrontacji z sytuacjami, które trudno sobie wyobrazić nawet w najśmielszych snach. Pełni nadziei będą czekać na to, za czym tęskną tak bardzo - nie zawsze mogąc obronić się przed wszechogarniającą Saudade.
Saudade za dźwiękami morza, za zapachem deszczu, Saudade za tymi, których kochamy, Saudade za snami, które pozostawiliśmy za sobą.
Teatr Do
27 sierpnia 2007, poniedziałek, godz. 19.00
Hopeless games
Hopeless games - to opowieść magiczna. Jesteśmy na starym, opuszczonym dworcu. Ostatni pociąg odjechał stąd dawno temu. Raz do roku to na pozór opustoszałe miejsce odżywa, dzięki duchom dawnych włóczęgów i trampów, którzy zjawiają się tu by odegrać pewną grę. To gra bardzo wciągająca i emocjonująca, ale też gra, która ma dla nich wszystkich nieodwołalne skutki. Do Theatre zespół eksperymentalnego physical theatre, jest uważany za jedną z najważniejszych grup wywodzących się z postkomu-nistycznej Rosji.
Występują: Alexander Bondarev,Irina Kozlova,Julia Tokareva, Evgeny Kozlov, Marlene Wolfsberger, Alexei Merkushev Reżyseria: Evgeny Kozlov;
Video: Fionnula D´Arcy;
Muzyka: Roman Dubinnikov;
Technical Director/ Technika: Tanya Williams
Teatr Shkidy
29 sierpnia 2007, środa, godz. 19.00
Starry Story
Starry Story ,które miało swoją premierę w styczniu 2000 roku, jest bardzo radosną a jednocześnie nostalgiczną opowieścią dedykowaną dawnym gwiazdą aktorskim z dziejów kina i teatru. Zakorzeniona we barwnej historii komedii dell'arte, mimu, teatralnego ekspresjonizmu i rosyjskiej awangardy, "Starry Story" to wizualnie bogate i pełne fantazji przedstawienie, oscyluje pomiędzy słodkim sentymentalizmem a surową powagą. Starry Story łączy niebanalne treści z autentycznym, nieokiełznanym humorem. Liryczny motyw przewodni jest wyraźnie wyczuwalny w każdej scenie spektaklu. To przedstawienie to magiczne przedstawienie teatralne.
Reżyseria: Tatiana Zbyshevskaya
Teatr "Shkidy"
Wielokrotnie nagradzany zespół rosyjskich mimów i klownów, łączy poetycką wyrazistość, wizualne piękno i filozoficzne treści tworząc liryczne, ujmujące urodą i precyzyjnie wykonane i zadziwiające przedstawienie. Gatunkowo sytuuje się ono na granicy komicznej klaunady i pantomimy. Zespół zdobył główne nagrody, zarówno w rodzinnej Rosji jak i Europie i Azji.
